bla.
W naszej przyszłości gromadzi się strasznie dużo ciemności.
Naprawdę wiele ciemności. Nieprzeniknionej wzrokiem, umysłem nieobjętej, myślą niedogonionej.
Ale to nie znaczy że musimy się jej bać.
Ciemność to, owszem, czasem zimno zgasłego piec, niedokończona książka, spóźnienie się do domu i upiór co wyskakuje zza rogu. Ale nie zapominajmy, że ciemność to też nocne rozmowy na obozach, wykręcanie numerów innym, oczyszczanie myśli czy grzanie się z głową pod kołdrą.
Takie ciemne plamy też czyhają, a raczej oczekują nas w przyszłości.
Bo wszystko, co dobre oczekuje nas z radością uszczęśliwiania, co złe zaś czyha, nienawidząc wszystkich ludzi za swoją stresującą pracę. A jeszcze bardziej nienawidząc nas, gdy to nasze własne błędy decydują o czymś złym.
My i te złe momenty jesteśmy naturalnymi wrogami i niewielu jest takich, którzy zdołali zmienić ten porządek rzeczy. Ale chociaż my nie przestaniemy być wrogami złych chwil, uszanujmy swojego przeciwnika. Zło wcale nie chciało być złe, ale ktoś musiał, skoro w naszych umysłach mieszkają trzy ludzkie Erynie: Zawiść, Głupota i Egoizm. One są częścią naszej ludzkiej natury, a władają zawsze naszymi myślami.
Ale są w nas też ziarnka słodkich roślin, które dają też życie chwilom miłym, Dobroci, Wiary i Pamięci.
Bo Pamięć to dar, pamiętajcie.
Nie próbujcie zapominać. Każde doświadczenie jest czymś, co ma nas uczyć. Gdybyśmy zapomnieli wydarzeń, co nas bolą moglibyśmy popełnić raz jeszcze taki błąd. Z szeroką raną jesteśmy ostrożniejsi, więc mniej ma być w przyszłości chwil złych. Pielęgnujcie wspomnienia, bo pamięć to potężna siła. Nauczmy się kochać złe wspomnienia naszych i cudzych błędów. A to co miłe, choć miało przynieść smutek, zapamiętajmy sobie ze szczególnym umiłowaniem, bowiem nie każdy mógł to przeżyć. Dzięki nim jesteśmy wyjątkowi i mamy co wspominać. Wspominajmy z uśmiechem pocałunki ze ślicznym dupkiem czy wygłupy za które wyrzucili nas ze szkoły. bo już to było, a czasu nie cofniemy. Cofnąć możemy tylko złe nastawienie.
Życie jest krótkie bądź czasem tragicznie krótkie. Zawsze za krótkie na wszystko. Ale nie traćmy czasu na bezsensowny smutek, chyba że w pewien sposób stanie się nasza radością. A takie rzeczy się zdarzają, wierzcie mi.
W naszej przyszłości jest dużo ciemnych zakamarków, plam. Ale ja wiem, że nie każda ciemność jest zła.
I z tymi słowami rozpoczynam Filozofowanie.
Ilidanka