to nie słowa wyrażają ludzi ale ludzie wyrażają słowa

marzycielem jest ten kto marzy a nie pisze poetycko
chodź jedno może mieć jakiś wpływ na drugie na ukazywanie budowanie metafor.

czasem brakuje mi twardego stąpania po zmiemi

Odnosząc się na początku do tego, co napisałaś w komentarzu za który bardzo Ci dziękuję. Przedstawiłam Japonię z takiej perspektywy z jakiej patrzy na nią [niestety] większość osób. Mam wielu znajomych wśród j-music fandomu i wiem, jak reagują na słowa ,,lecę do Japonii", wówczas odpowiedź brzmi: CO? JAK TO? JAKIM CUDEM? :O. Dlatego w notatce użyłam takich sformułowań jak ,,Wydawać by się mogło". Dla większości osób kochających się w tym kraju jest to kraina niedostępna tylko dlatego, że... jest daleko i to jest główny powód traktowania jej jako nieosiągalnej. Bo daleko, bo drogo, bo trudny język, podczas, gdy antidotum na wszelakie ,,ale" leży w nich samych. Jak się ktoś weźmie do roboty, popracuje nad językiem, popracuje odkładając pieniądze, wówczas nie widzę problemów, aby lecieć. Ja mam świadomość tejże oczywistości, że Japonia krajem jak każdy inny [może nie wliczając Korei północnej] i to mi pomaga się właśnie wybić ponad to ograniczone myślenie.
Może i jest zwyczajnym miejscem na ziemi, ale ma w sobie coś, skoro rozbiła na części pierwsze moją przyjaciółkę na co dzień twardą i silną. Oczywiście, może na Tobie nie robić to żadnego wrażenia, ale taki widok: http://www.papayamaya.pl/img/oferta/jp01/10.jpg nie zalicza się według mnie do zwyczajnych miejsc na Ziemi. I choć wiem, że wiele jest cudów świata porozrzucanych na całym globie, tak żaden nie działa na mnie właśnie tak, jak krajobrazy dalekiego wschodu. Dla mnie jest to raj, nawet nieszczęsne roppongi jest dla mnie rajem.
Nigdy nie dowiesz się czego chcesz, dopóki nie dowiesz się kim jesteś : )

Zwracając się ku Twojej notatce.
Swojego czasu żyłam w całkowitym trybie nocnym, na szczęście uniknęłam podobnej sytuacji, gdyż w nocy głód nie doskwiera mi praktycznie żaden, w zamian zaś więcej palę. A i laptop moją własnością, więc pod kołderką nocne poranki się spędzało. Lubię metafory, teksty emanujące spokojem w którym można by się utopić, ale twarde zdania też potrafią porywać, jeśli są tylko dobrze napisane. Jako czytelnik wybredny i wrażliwy stwierdzam iż podołałaś zadaniu : )

Pozdrawiam.

Jednak trudno pokładać w ludzkości jakiekolwiek nadzieje. Po wielu złych doświadczeniach również trudno wierzyć, że może być lepiej, kiedy spośród ogółu tylko pojedyncze jednostki wyrażają chęć zmiany.

Prawda, że zdjęcie niezwykłe? Żeby nie było niedomówień, od razu wyjaśnię, że nie jest moje, a z filmu ^^

Dzięki za komentarz, pozdrawiam.

A co do notki, wcale nie musi być marzycielska (: Każdy ma swój styl pisania i to po części zdradza, kim jest...

Piszesz, że brak w Twoich wpisach "marzycielskiej nuty" i poetyckości, ale przyznać trzeba, że komentarz, który u mnie zostawiłaś brzmi całkiem marzycielsko i poetycko. Może jednak, całkiem nieświadomie momentami stajesz się takim właśnie rozmarzonym poetą? ;) mi tam do poety daleko, choć wielokropków lubię używać, jako że często lubię sobie ponarzekać, a do tego wielokropki czy  pytania retoryczne są niezbędne!

Sentymentalizm jest według mnie totalnie niepraktyczny i bez sensu... A marzenia zwyczajnie warto realizować!